Cem Adrian – Tanrı’nın Elleri

sadece dinle..

Rüzgar eserken yapraklar dökülür
O berrak yüzünden bir damla süzülür
Bu ayrılık, bu ayrılık kalbindeki en büyük yaradır artık

Ve güneş batarken, çocuklar uyurken
Baş uçumda bekleyen yorgun bir melektir
Ve her gece sabret diye
Saçlarımda dolaşan tanrının elleridir

Ne büyük ne derin ne siyah ne keskin
Ayrılık gibi o kırılgan gözlerin