Geleceğini Biliyordum

Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Asker, en iyi arkadaşının az ilerde kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateş yağmuru altındaydılar. Tam siperden dışarı doğru bir hamle yapacağı sırada, başka bir arkadaşı onu omzundan tutarak tekrar içeri çekti,

-Delirdin mi sen? Gitmeye değer mi? Baksana delik deşik olmuş. Büyük bir ihtimalle ölmüştür. Artık onun için yapabileceğin bir şey yok. Boşuna kendi hayatını tehlikeye atma.

Fakat asker onu dinlemedi ve kendisini siperden dışarıya attı. İnanılması güç bir mucize gerçekleşti, asker o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa geri döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Fakat cesur asker yaralı arkadaşını kurtaramamıştı.

Siperdeki diğer arkadaşı;

-Sana değmez demiştim. Hayatını boşu boşuna tehlikeye attın.

-Değdi, dedi, gözleri dolarak,

-Nasıl değdi? Bu adam ölmüş görmüyor musun?

-Yine de değdi.

Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı.

Onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim içim.

Ve hıçkırarak arkadaşının son sözlerini tekrarladı:

“Geleceğini biliyordum”

4 yorum

  1. Gezmeye eğlenmeye iyi güne herkes gelir hele bir kötü günün olsun bak bakalım kaç kişi gelir yeterki ayağın tokezlesin herkes bir anda yok olur hikayelerde masallarda kaldı o güzel duygular şimdi herkes kendi menfatinde

  2. Aynen gelirim demesi yetmiyor icraate bakmak gerekiyor onun için neymiş herkesin ipiyle kuyuya inilmezmis bazı insanlar kuyunun yarısında ipi birakiverirlermis

  3. Benimde geleceğini bildiğim ama gelmeyen sevdiklerim oldu.Demekki bazende geleceğini bilsende gelmiyormus.Geleceğini bilmen yetmiyormuş.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.